Ons bijdehandje,  de slimme Noorse meid,  op een mooie toekomst voorbereid.
Heimwee naar de ons zo vroeg ontvallen Vickie,  maakte dat ik na  één blik op de dochters van Ushuaïa en Wiedzmin van cattery Titran opnieuw mijn hart verloor aan een zwart tabby met wit poezenmeisje…  nu met de naam Ragnhild.
Als dieren een beschermengel  kunnen hebben, geloof ik stellig dat het de zachtmoedige en wijze Vickie is die deze stoere, ondernemende Ragnhild  behoedt.
 Mijn dank gaat uit naar mijn vriendin Hansje,  die niet opgaf mij te “koppelen” aan een nieuw poesje met de stijl van Titran’s Victoria Regina, en naar Renée Lanser, voor het mij (opnieuw) toevertrouwen van een heerlijk poezenkind!